Gigi il Bullo

Dit gezellig restaurant ligt aan het Lambermont plein in Antwerpen, en wanneer wij er langsgaan schieten aan de horizon de attracties van de Sinksenfoor voorbij. Het is een gezellige buurt waar vele restaurants en bars aanwezig zijn, en waar vandaag de terrassen druk bezet zijn door het super aangename weer. Ik werd getipt voor dit restaurant door enkele andere chefs die me vertelde dat Dario “Gigi” Puglia nogal een eigenzinnige man is en die zich niet laat leiden door wat “andere” doen. Hij heeft Italiaanse roots maar het ligt niet in zijn aard om de italiaanse klassiekers te , hij is creatiever en frisser. De gastvrouw is zeer kalm en beheerst in haar vak en zeer vriendelijk, ze doet alles ook alleen en wordt bij het inzetten geassisteerd door de koks van de keuken. Wat ook onmiddelijk opvalt zijn de hoeveelheid van uitgestalde natuurlijke wijnen achter en op de bar waaruit blijkt dat ze hier erg bezig zijn met de selectie van hun wijn.

IMG_6055

 

We krijgen een leeg wit papier voor ons neus gelegd met daarop enkel de vermelding “ White Paper Menu” en er word ons verteld dat de chef zijn zelve legt in 4 of in 6 gangen, als u dit niet wilt kun je bij gigi ook gewoon a la carte kiezen ( voorgerechten rond de 18 euro en de hoofdgerechten 24 tot 28 euro). Wij kiezen voor het 6- gangen menu en ik vraag de aangepaste wijnen.

IMG_6045

Na het geven van onze aperitief schiet onze gastvrouw in actie achter de bar en bereid zij voor ons en plankje met hapjes. Ze heeft langs de bar ook een helrode snijmachine staan waarop ze enkele plakken ham snijd.

IMG_6056

Op ons plankje vinden we zelfgemaakte focaccia, een potje kippelevercreme, gepekelde courgette,taggiasca (Liguria ) olijven, Prosciutto ham en een glaasje met bloody mary gelei ( deze had net iets meer op kamertemperatuur mogen zijn vind ik dan had er nog meer smaak in gezeten).

IMG_6049

Na dit plankje krijgen we nog een hapje met gedroogde tonijn,puntparika en mosterdcress.

Lekker!!!

 

De eerste wijn die we krijgen is er één uit Slovenie namelijk “Re”  2010 van Kmetija Stekar.

Zeer frisse lichte wijn, veel mineralen en super combinatie met het frisse zurige van het eerste gerecht.

Dit bestaat uit een aspic van paling met prei,een frisse vinigraitte van paling jus en citroen, en daslook. Integenstelling tot de gelei van bloody mary is deze aspic wel mooi op temperatuur gekomen en is hij daardoor ook mooi zacht om te eten. De prei is echt schitterend bereid en is nog krokant wat een heel aangename textuur in je mond brengt.

De vinigraitte maakt het geheel helemaal af door de “frisse zure” ( ja ik weet het ik lijk op Sergio Herman nu maja….) aan het geheel te brengen.IMG_6052

 

Als onze Sloveense wijn op is wordt de tweede witte geserveerd.

Angiolino Maule “Masieri” 2011, 100 % garganega. Maule is een fenomeen in Italia op gebied van natuurlijke wijnen, hij is heel hardcore in zijn wijnmaken zo laat hij jaarlijks zijn grond testen of die niet beinvloed is door chemicalien van omliggende boeren.

Ik vond hem nogal aards van smaak met limoenachtige toetsen, wederom zeer lekker maar al wat minder toegankelijk voor het bredere publiek.

Bij deze wijn serveert de chef een witte asperge die gegrild is met daarbij en pesto van peterselie, wit van ei ( gebakken in pan ) en een dooier die gegaard is in zout. De dooier krijgt hierdoor een andere structuur en is wat meer gezouten, zeker een lekker bordje en het huisgemaakte brood samen met de dooier ( die als pasta fungeerde voor mij) bracht het tot een mooi geheel.

IMG_6054

Volgende gang was gewoonweg top,

en simpel maar daarom niet makkelijker. “ Gigi” maakt voor ons een kruidenrisotto volgens de regels van de kunst , perfect gegaard met nog een stevige korrel in. Daarboven op legt hij een selectie van tuinkruiden die het geheel weer lichter maken en zuur. Super lekker! Bij dit gerecht krijgen we een Geuze geserveerd van Boon. Zeer bekend maar toch oh zo lekker tijdens deze maaltijd, het verfrist ook even je smaakpallet zo tussen het menu door.

IMG_6058

 

Er word ons wat rust gegund nu en naarmate de tijd verstrijkt begint het restaurant bevangen te raken door rook en de lekkere geur van de Green Egg. Ik denk dat de dampkap in de kleine open keuken het niet goed getrokken krijgt !! Maar dat beloofd wel veel goeds voor het volgende gerecht. Eerst word er een bord voor ons gezet met daarop onze garnituren zijnde spinazie,jonge spinazie, ( zuring ),artisjok en een partje citroen. Éen van de koks komt daarna aan tafel een perfect op de Green Egg gegaarde forel van de graat afhalen en aan ons serveren. Zalig en wederom eenvoudig, maar de garing van de vis is toch weer een blijk van veel vakmaschap. Hierbij word er een lichte rode van Anatheme van het domein Mont de Marie gemaakt door Thierry Forestier. Deze rode sloot moeiteloos aan bij dit gerecht doordat hij niet zwaar was.

 

Eerlijk gezegd dachten wij dat we nu ons hoofdgerecht gehad hadden , maar niets was minder waar! Er werd ons weer een barbeque geur gewaar met de daarbij horende keukendampen… We krijgen nog een lekkere reeks (3st.) lams worstjes of mss waren ze wel van schaap gemaakt daar het vlees al een beetje een penetrante smaak begon te hebben. Daarbij kregen we geschaafde bloemkool en broccoli met rode ajuin. Het zeker lekker dit gerecht vooral de smaak die de Green Egg gaf aan de worstjes, maar het was nogal veel wat we kregen en voor ons was het net iets te veel.

Voor dit gerecht genoten we van een wijn met een toepasselijke naam, nl. BBQ van La Maison P-U-R gemaakt van de Syrah druif.

 

 

Op dit moment hebben we erg veel gegeten en krijgen we nog een dessert waarvan ik dacht dat hij ook erg zwaar ging zijn. We krijgen “chiacchiere “wat een zoet deeg is dat gefrituurd word en met bloemsuiker bestrooid. Vandaar dat ik dacht dat het zwaar ging worden maar het viel heel goed mee door de aanwezigheid van de citroencreme en het ijzerkruid. Ook de daar bij hoorende bubbles die ik hierbij kreeg zorgde voor een verfrissend effect in de mond! Schuimwijn van Petit-Beaufort van A.Beaufort is weer een topper uit Frankrijk uit de streek net langs de Champagne, gefermenteerd in eiken vaten en zeer weinig sulfiet toegevoegd, bestaande uit 75% pinot noir en 25 % chardonnay.

 

Gigi il Bullo is zeker een aanrader, het eten is geweldig met veel respect voor het product,de mensen zijn er meer dan vriendelijk en charmant, en vooral de wijnen vond ik er top!!

Ik hou ook van de anarchistische stijl van de chef die zich duidelijk niet laat dicteren wat hij wel of niet moet doen in zijn keuken, en van zijn humor! Hij is ook één om te volgen op Facebook…

 

Wij komen zeker terug !

Check ook zijne nieuwe kort film

http://www.youtube.com/watch?v=RsXwPv8qPKk&feature=youtu.be

Website ; http://ilbullo.wordpress.com/2013/09/10/eraser-polipo/

About the Author

There are no comments yet, add one below.

Leave a Reply